Als je een traplift nodig hebt en hiervoor een beroep doet op de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo), krijg je te maken met termen als 'eigen risico' en 'eigen bijdrage'. Veel mensen denken dat de Wmo de traplift volledig vergoedt, maar vaak betaal je toch een flink bedrag zelf. In dit artikel leggen we precies uit wat het eigen risico is, hoe het verschilt van de eigen bijdrage en waar je als consument rekening mee moet houden.
Het belangrijkste om te weten: er is geen wettelijk eigen risico voor de Wmo, maar er is wél een eigen bijdrage die kan oplopen. Hoe hoog die bijdrage is, hangt af van je inkomen, vermogen en de gemeente waar je woont. We geven je heldere uitleg en praktische tips om niet voor verrassingen te komen staan.
Eigen risico of eigen bijdrage: wat is het verschil?
In de zorg kennen we 'eigen risico' vooral van de zorgverzekering: een vast bedrag dat je eerst zelf betaalt voordat de verzekering kosten vergoedt. Bij de Wmo bestaat zo'n verplicht eigen risico niet. In plaats daarvan werkt de overheid met een 'eigen bijdrage'. Dat is een bedrag dat je zelf betaalt voor de kosten van een voorziening, zoals een traplift. Het CAK (Centraal Administratie Kantoor) berekent deze bijdrage op basis van je inkomen en vermogen.
De eigen bijdrage voor een traplift via de Wmo is een maandelijkse bijdrage (of een eenmalige bijdrage in sommige gemeenten) die je betaalt gedurende een bepaalde periode. Die periode is vaak 3 jaar, maar kan per gemeente verschillen. In die periode ben je maandelijks geld kwijt, ook al heb je de traplift al in één keer betaald of geleased. Het is geen 'eigen risico' in de klassieke zin, maar het voelt voor veel mensen wel zo.
Hoe hoog is de eigen bijdrage voor een traplift?
De eigen bijdrage voor een traplift via de Wmo is niet overal gelijk, maar er zijn wel richtlijnen. Voor een traplift, die al snel tussen de 3.000 en 8.000 euro kost, kan de eigen bijdrage oplopen tot zo'n 100 tot 200 euro per maand voor een alleenstaande met een middeninkomen. Voor een paar met een hoger inkomen kan dit nog hoger uitvallen, tot 250 euro of meer per maand. In sommige gemeenten geldt een maximum aan de totale bijdrage, bijvoorbeeld 1.500 tot 2.500 euro voor de hele periode.
Let op: de bijdrage is niet alleen afhankelijk van je inkomen, maar ook van de kostprijs van de traplift. Het CAK berekent de bijdrage op basis van een 'normbedrag' dat de gemeente hanteert. Als de traplift duurder is dan dat normbedrag, moet je het verschil zelf bijbetalen. Dit gebeurt vooral als je een luxe model kiest of een bijzondere aanpassing nodig hebt, bijvoorbeeld voor een gebogen trap.
Wat kun je doen om de eigen bijdrage te verlagen?
Gelukkig zijn er manieren om de eigen bijdrage te beperken. Ten eerste is het verstandig om bij de gemeente aan te geven dat je inkomen of vermogen beperkt is. Sommige gemeenten passen dan een 'inkomensgrens' toe en verlagen de bijdrage. Vraag ook naar een 'maximale eigen bijdrage' of 'kwijtschelding' – dit is vaak mogelijk als je rond het sociaal minimum leeft.
Ten tweede kun je overwegen om een tweedehands traplift te nemen. De gemeente moet dan wel akkoord geven, maar als de kosten lager zijn, kan de eigen bijdrage ook lager uitvallen. Of je kiest voor een pgb: dan krijg je een budget en kun je zelf een goedkopere traplift regelen, waardoor je misschien binnen het budget blijft en geen extra kosten hebt.
In het kort
- Vraag bij je gemeente na of er een maximale eigen bijdrage geldt, sommige gemeenten hebben een plafond.
- Laat je inkomen en vermogen berekenen door het CAK; soms valt de bijdrage lager uit dan verwacht.
- Overweeg een pgb: hiermee kun je zelf een traplift kiezen en wellicht goedkoper uit zijn.
- Kijk of je recht hebt op kwijtschelding als je inkomen laag is of je veel zorgkosten hebt.
- Vergelijk de voorwaarden van verschillende leveranciers voordat je een traplift via de Wmo aanvraagt.
- Bewaar alle documenten en berekeningen; je kunt in bezwaar gaan als je het niet eens bent met de bijdrage.
- Vraag naar de mogelijkheid van gespreide betaling als je de eigen bijdrage niet in één keer kunt betalen.
Veelgestelde vragen
Is er een eigen risico voor een traplift via de Wmo?
Nee, er is geen wettelijk eigen risico zoals bij de zorgverzekering. Wel betaal je een eigen bijdrage, die afhankelijk is van je inkomen en vermogen.
Hoe hoog is de eigen bijdrage voor een traplift?
De bijdrage verschilt per gemeente en inkomen. Vaak ligt het tussen de 50 en 250 euro per maand, gedurende een periode van 3 jaar. Het CAK berekent de exacte hoogte.
Kan ik bezwaar maken tegen de eigen bijdrage?
Ja, je kunt binnen zes weken na ontvangst van de beschikking bezwaar maken bij het CAK. Zorg dat je je argumenten goed onderbouwt, bijvoorbeeld met bewijs van hoge zorgkosten.
Betaal ik de eigen bijdrage ook als ik een pgb gebruik?
Ja, ook bij een persoonsgebonden budget geldt de eigen bijdrage. Het CAK houdt rekening met het budget dat je ontvangt.
Conclusie
Kortom, er is geen eigen risico in de traditionele zin, maar je betaalt wel een eigen bijdrage voor een traplift via de Wmo. De hoogte hangt af van je persoonlijke situatie en de gemeente. Laat je daarom goed voorlichten, vergelijk opties en maak gebruik van mogelijkheden om de bijdrage te verlagen. Zo voorkom je financiële verrassingen en zorg je dat je traplift betaalbaar blijft.
Traplift kopen of huren?
Vergelijk rustig en vraag vrijblijvend offertes aan via TrapliftRadar.
Vergelijk trapliften →Lees ook: Hoe vraag ik een gemeentelijke subsidie aan voor een traplift? · Wat is de Wmo en hoe helpt het bij een traplift? · Hoe werkt een persoonsgebonden budget (pgb) voor een traplift? · Kan ik een traplift declareren bij mijn zorgverzekeraar? · Welke subsidies zijn er voor een traplift in Nederland? · Hoe hoog is de gemiddelde gemeentelijke vergoeding voor een traplift? — meer over subsidies & vergoedingen
TrapliftRadar is een onafhankelijke gids en verkoopt zelf niets. Prijzen zijn indicaties.